Suikerprokkel verbindt!

Een persoonlijk verslag van Manorma en een algemeen verslag van de Suikerprokkel, die plaatsvond op 5 juni 2026.

Te veel suiker is slecht voor onze gezondheid. Maar de Suikerprokkel laat zien dat er iets ontstaat tussen mensen. Tot voor kort had ik nog nooit van de Prokkel gehoord. Ik wist niet welke betekenis of waarde er aan te geven.

Ik zette mij in met verschillende mensen in voor deze Suikerprokkel bij het Zelfregiecentrum Nijmegen. Er waren verschillende mensen uit verschillende culturen. Ik maakte wat zoete lekkernijen met een Indiase achtergrond.

Mijn voorouders voeren op 5 juni 1873 met het bekende schip Lala Rookh van India naar Suriname. De Indiase gerechten kregen in Suriname een eigen invulling. De gerechten zijn met mij meegevlogen, van Suriname naar Nederland. Maar wel met mijn eigen inbreng en een nieuwe twist.

Ik ben in Suriname geboren en woon al bijna veertig jaar in Nederland. In mijn geboorteland hoort eten bij de gastvrijheid – eten verbindt! Het doet mij goed om te ervaren dat de Suikerprokkel bij het Zelfregiecentrum Nijmegen voor verbinding zorgde. Eigenlijk was er verbinding op vele niveaus, zowel persoonlijk als collectief.

Naast alle zoetigheden zorgde de vaste kok voor lekkere, hartige hapjes. Natuurlijk stond er ook een pan soep zoals gewoonlijk. Mijn indruk is dat alle aanwezigen genoten hebben.

Het was een hele bijzondere dag. Ze toonden belangstelling naar alle gerechten met bijbehorende verhalen
en recepten. Iedereen verdient van mij een pluimpje!

De werkgroep Onderling Sterk Nijmegen is onderdeel van het Zelfregiecentrum Nijmegen. Eén van de leden wilde meer weten over andere culturen. Stagiaire Maja hielp bij het onderwerp. Zij vertelde en leerde ons meer over diversiteit en de diversiteitsvlecht. Zo ontstond bij Dorien het idee voor de Suikerprokkel.

Jaheed vertelt: We bedachten verschillende activiteiten, zoals de wandeling, de workshop, het bakken en een creatief onderdeel. Alle hapjes hadden te maken met de afkomst van de aanwezige personen. Er waren Surinaamse, Afghaanse, Libanese, Hongaarse en Nederlandse hapjes. De Libanese hapjes waren gemaakt door mensen van de Mawteni Foundation. Dat is een organisatie die een brug wil slaan tussen mensen uit verschillende culturen. Dat doet deze organisatie door muziek, dans en eten. Het was heel fijn om elkaar beter te leren kennen.

We wandelden met een groepje mensen vier kilometer. We liepen langs kunstwerken in Nijmegen. Deze kunstwerken vertelden ons iets over verschillende culturen. We bekeken de synagoge midden in de stad. We hebben onderweg gepraat over allerlei mensen uit verschillende culturen. We hadden een prachtig vergezicht en keken uit op de Ooijpolder. Op de Wiardi Beckman bank rustten we uit.

Bij creatief met cultuur tekenden we een tafel met eten. Daarbij mocht je je eigen bord met eten tekenen en vullen met lekkers. Je kon ook jouw bord met lekker eten kleien. Niet iedereen kan of wil tekenen. Zo ontstond er een bijzondere tafel met allerlei eten uit verschillende culturen. We hadden mooie en fijne gesprekken.

We sloten de dag af met de workshop ‘Mijn en jouw waarden’. We deden een bingo waarbij je elkaar leert kennen. Daarna hebben we het bordspel ’transcultureel traject’ gespeeld. Dit was een bordspel over verschillende culturen. Het was makkelijk en speels. Het was ook erg leerzaam en gezellig. Het is heel fijn om met elkaar in gesprek te gaan.